miércoles, 9 de septiembre de 2026
El Mosteiro acoge la muestra «As realdades de Diego de Giráldez»
Se complementará con la ponencia de Gerardo Pérez Calero sobre A anatomía na obra de Diego de Giráldez
27 ago 2015 . Actualizado a las 11:52 h.La exposición de pintura y escultura As Realidades de Diego de Giráldez - Realismo NAS permanecerá en el Mosteiro de Poio hasta el 30 de septiembre. La muestra, que abre de 10 a 13.30 y de 16.30 a 20 horas, se complementará con la ponencia de Gerardo Pérez Calero, catedrático da Universidade de Sevilla, sobre A anatomía na obra de Diego de Giráldez.
lunes, 7 de septiembre de 2026
viernes, 4 de septiembre de 2026
DIEGO DE GIRÁLDEZ NO PAZO DE MOS
Pazo de Mos
Exposición | Esencia da mente. Realismo- NAS
Cando a pintura obriga a mirar dúas veces
Hai obras que se ven e hai obras que se len. As de Diego Giráldez pertencen á segunda categoría. Cada cadro é un sistema de significados: un obxecto fóra de lugar, unha proporción que non encaixa, un detalle que perturba a orde do real. Nada é casual. Todo está posto para provocar unha pregunta.
Este verán, o Pazo de Mos acolle a exposición Diego Giráldez. Esencia da mente. Realismo – NAS, unha mostra de quince obras —algunhas presentadas por primeira vez— dun dos pintores galegos con maior proxección internacional. A mostra poderá visitarse entre o 24 de xullo e o 24 de setembro de 2026, con entrada libre.
Diego Giráldez e o Realismo NAS: un estilo propio
Diego Giráldez é un pintor nacido en Pontevedra que desenvolveu ao longo da súa traxectoria un estilo persoal ao que el mesmo denomina Realismo NAS: unha corrente de vangarda que sitúa obxectos de factura naturalista en ambientes abstractos, con frecuentes notas surrealistas. Obxectos desproporcionados, elementos fóra do seu contexto habitual, escenas que ao mesmo tempo son recoñecibles e perturbadoras.
A súa pintura articúlase en torno a tres liñas temáticas: o mundo rural, o universo intelectual e a tradición relixiosa. Tres ámbitos que na Galicia histórica nunca estiveron separados e que no seu traballo tampouco o están.
O artista define a súa obra como pintura reflexiva e simbólica. Non pinta obxectos: pinta ideas que adoptan forma de obxectos. Esa é a chave para achegarse ao seu traballo con aproveitamento real.
Unha conferencia para entender o Realismo NAS
Diego de Giráldez desenvolve dende hai anos unha linguaxe pictórica propia, o Realismo NAS: unha técnica mixta que combina obxectos de textura naturalista con ambientes abstractos e apuntamentos surrealistas puntuais. A súa obra xira arredor de tres eixos temáticos constantes —o rural, o intelectual e o relixioso— e responde a unha filosofía declarada: unha pintura reflexiva e simbólica, na que cada obxecto ten un significado propio dentro da composición.
Para afondar nesta proposta, a Fundación conta coa participación de Gerardo Pérez Calero, Catedrático Emérito de Historia da Arte pola Universidade de Sevilla e Doutor Cum Laude dende 1978. Pérez Calero é membro da Real Academia de Ciencias, Belas Artes e Boas Letras “Luis Vélez de Guevara” de Écija, académico da Academia Andaluza da Historia e da Iberoamericana de La Rábida, autor de monografías de referencia sobre pintura española dos séculos XIX e XX e comisario de exposicións dende 1987. A súa relación con Diego de Giráldez non é nova: xa colaborou co pintor no libro Anatomía artística y visión patológica.
Concello de Mos está en Pazo de Mos. -conferencia de Gerardo Pérez Calero- “Diego de Giráldez. Esencia da mente. Realismo-NAS”.
Concello de Mos está en Pazo de Mos.
jueves, 3 de septiembre de 2026
La Voz de Galicia - MOS ACOGE UNA CONFERENCIA EN EL PAZO DE GERARDO PERÉZ CALERO -"DIEGO DE GIRÁLDEZ - AYER Y HOY"
Dedicado a Diego de Giráldez
Mos acoge una conferencia y una exposición del artista canicense
sábado, 29 de agosto de 2026
sábado, 22 de agosto de 2026
HOLA -- El pueblo de Ávila con un palacio de la Casa de Alba donde veraneaba Goya
De lugar de veraneo aristocrático en el 'Versalles abulense' a paraíso del parapente, así es esta villa ducal perfecta para una escapada de fin de semana.
n el siglo XVIII, los veranos en Madrid resultaban sofocantes debido a las altas temperaturas, por lo que las familias importantes buscaban refugio en zonas de montaña con un clima mucho más amable. Al estar situada al pie de la Sierra de Gredos, Piedrahíta ofrecía ese ‘aire acondicionado’ natural, que permitía a los nobles mantener su ritmo de vida habitual en un ambiente más benigno y sosegado, lejos del calor y el bullicio de la capital.
Ante la necesidad de una residencia donde pasar la época estival, Fernando de Silva, XII duque de Alba y abuelo de la célebre Cayetana, que era un hombre culto y profundamente influido por la moda francesa, decidió derribar el antiguo castillo medieval familiar de los señores de Valdecorneja y levantar en su lugar un palacio barroco de dos alturas que rompiera con la sobriedad castellana y evocara el refinamiento de una pequeña corte europea.
Para figuras como la famosa duquesa, Piedrahíta representaba, además, la libertad. Lejos de la mirada rígida de la corte de los Reyes en Madrid, aquí podía saltarse el protocolo, vestirse de ‘maja’, mezclarse con la gente del pueblo en las romerías y disfrutar del campo. Esa atmósfera de relax y diversión fue la que terminó de convencer a Goya para instalarse allí durante un par de temporadas. Para el pintor, el pueblo no era solo un lugar de descanso, sino un estudio al aire libre donde podía retratar la alegría popular y los paisajes luminosos que tanto contrastaban con la seriedad de sus encargos oficiales.
EL VERSALLES ABULENSE
Varios siglos después, Piedrahíta sigue conservando ese aire de otra época, que se empieza a apreciar a las puertas del palacio, cuya fachada de estilo neoclásico recuerda a los palacetes franceses. De hecho, el conjunto es conocido como el “Versalles abulense”.
A diferencia de otros palacios que son museos, el palacio hoy tiene mucha vida, pues una parte del edificio se utiliza como colegio público y biblioteca y es curioso ver a los niños entrar y salir de un monumento nacional para ir a clase. Delante del edificio, una escultura recuerda al aristócrata que impulsó la gran transformación del palacio en una residencia de estilo más afrancesado. Los jardines de la parte trasera están abiertos al público y son el lugar ideal para dar un paseo tranquilo, o simplemente disfrutar de la vista de la Sierra de Gredos al fondo.




.jpg)
.jpg)





.jpg)