De la pintura de Diego de Giráldez se´n pot dir que,indubtablement, impressiona per la seva singularitat. Em plau felicitar-lo per continuar essent original i per palesar un vigorós missatge poétic en un món a voltes tan fressat, deslluït i repetitiu com el de l´art actual. El pas del temps ajuda a posar al seu lloc les aportacions que són auténticament significatives dels creadors i dels pensadors. Giráldez manté intacta la capacitat d´emoció i d´entusiasme que es concreta i pren
forma en impactants composicions plástiques. El seu estil, tan característic, expressiu, lúdic j atraient, ens subjuga fins a arribar a ser un peculiar exercici d´acostament entre l´autor i l´espectador. Desitjo que els éxists li siguin sempre motiu d´esperó i alhora impulsin la represa cap a nous i engrescadors horitzons artístics.
FLORENCI CRIVILLÉ I ESTRAGUÉS.
Conservador del Museu Etnográfic de Ripoll.
sábado, 5 de julio de 2008
ANATOMIA-SÍMBOLO Y ABSTRACCIÓN EN LA PINTURA DE DIEGO DE GIRÁLDEZ POR CÉSAR ROVIRA
El primer contacto que tuve con Diego de Giráldez fué a través del apartado de correos 755 de Vigo,(Pontevedra) me lo dieron en una exposición que realizó el Artísta en Barcelona.
En la pintura de Diego, lo primero que destacaría son sus tratados de anatomía donde con máxima perfección tanto en la estructura interna como externa, es de una precisión casi absoluta, el símbolo está presente en la obra de Diego de Giráldez, dándonos un mensaje literario, donde podemos ahondar en los conceptos de la vida misma. La abstración que aún llegando desde otro punto nos dá un hermosísimo sentido abstracto debido al escenario donde se representa la acción de los objectos que disgrega de manera dispar-subrrealismo. Este pintor nacido el 8 de marzo de 1966 a las doce del mediodía. Es un pintor distinto, para mí genial.
CÉSAR ROVIRA
Crítico de Arte.
En la pintura de Diego, lo primero que destacaría son sus tratados de anatomía donde con máxima perfección tanto en la estructura interna como externa, es de una precisión casi absoluta, el símbolo está presente en la obra de Diego de Giráldez, dándonos un mensaje literario, donde podemos ahondar en los conceptos de la vida misma. La abstración que aún llegando desde otro punto nos dá un hermosísimo sentido abstracto debido al escenario donde se representa la acción de los objectos que disgrega de manera dispar-subrrealismo. Este pintor nacido el 8 de marzo de 1966 a las doce del mediodía. Es un pintor distinto, para mí genial.
CÉSAR ROVIRA
Crítico de Arte.
jueves, 3 de julio de 2008
DIEGO DE GIRÁLDEZ- POR MARIA DO CARME KRUKEMBERG
En Diego de Giráldez ¿qué é,o que siginifica seu realismo?
A perfección do debuxo, o coñecemento de tódolos elementos necesarios para pintar un corpo, unha natureza morta, un galo, un can... . Penso, que mirando detidamente cada un dos cadros ( que eu coñezo), hai algo máis que a pura realidade dos seres e das cousas. Eisiste un intimismo metafísico na composición e no trasfondo do realizado. Pode que sexa o silenzo da soedade, ou a calada compaña de sí mesmo. Do que quere e tén que dicir, en todas e cada unha das ideas de realidade irreal que incorpora, que plasma concienzudamente na obra acabada. E como unha necesidade de facer vivir a alma da materia, o espíritu do inanimado. Intentar o resurximento de vida nun concepto cósmico dos elementos que ten a súa beira. Non é preciso ningún desacougo na busca para atopar o seu camiño, anda permanentemente por il, como polos soños.
Vai dereito pola imaxinación reivindicando o mundo feito a súa medida, deixando os coñecemntos estudados,un tanto ó marxen do íntimo facer. Os mestres andan devagar polas catro esquinas do bastidor, ollando as pínceladas, ollando para a man lizgaira que sen presas vai enchendo de linas e cores a tela, que vai imprimidno sensibilidades aprendidas no corazón do tempo.
Reixeitar o realismo máxico é como desprezar a vida de cada intre. É refugar a vida, é morrer no esquecemento da noite.
Diego de Giráldez é simplemente un PINTOR que se chama Diego de Giráldez.
MARÍA DO CARME KRUKENBERG
Escritora y Poeta (Galicia)
A perfección do debuxo, o coñecemento de tódolos elementos necesarios para pintar un corpo, unha natureza morta, un galo, un can... . Penso, que mirando detidamente cada un dos cadros ( que eu coñezo), hai algo máis que a pura realidade dos seres e das cousas. Eisiste un intimismo metafísico na composición e no trasfondo do realizado. Pode que sexa o silenzo da soedade, ou a calada compaña de sí mesmo. Do que quere e tén que dicir, en todas e cada unha das ideas de realidade irreal que incorpora, que plasma concienzudamente na obra acabada. E como unha necesidade de facer vivir a alma da materia, o espíritu do inanimado. Intentar o resurximento de vida nun concepto cósmico dos elementos que ten a súa beira. Non é preciso ningún desacougo na busca para atopar o seu camiño, anda permanentemente por il, como polos soños.
Vai dereito pola imaxinación reivindicando o mundo feito a súa medida, deixando os coñecemntos estudados,un tanto ó marxen do íntimo facer. Os mestres andan devagar polas catro esquinas do bastidor, ollando as pínceladas, ollando para a man lizgaira que sen presas vai enchendo de linas e cores a tela, que vai imprimidno sensibilidades aprendidas no corazón do tempo.
Reixeitar o realismo máxico é como desprezar a vida de cada intre. É refugar a vida, é morrer no esquecemento da noite.
Diego de Giráldez é simplemente un PINTOR que se chama Diego de Giráldez.
MARÍA DO CARME KRUKENBERG
Escritora y Poeta (Galicia)
viernes, 27 de junio de 2008
DIEGO DE GIRÁLDEZ - ARTISTA ,POR SANTOS SAN CRISTÓBAL SEBASTIÁN.
Diego de Giráldez es un artista que sabe ver e interpretar con suma delicadeza y bello colorido las cosas que nos rodean. Así lo hicieron siempre los grandes artistas desde la prehistoria.
El pintor de Vigo Diego de Giráldez es de los que están marcando nuestra época, con vistas al futuro; y además cimentándose en toda la producción pasada artística de Galicia que ahora se ve grandemente incrementada con este artista.
Las obras de Diego de Giráldez figuran ya en bastantes de los museos españoles, que ven así incrementadas sus colecciones. Es más: El artista además muy pronto va a contar con su propio museo. Este va a ser el más representativo y completo exponente de la obra pictórica que nos ha dejado hasta el presente; y de la que cabe esperar que nos ha de legar en el futuro.
SANTOS SAN CRISTÓBAL SEBASTIÁN
Director del Museo Catedralicio y Diocesano de Mondoñedo
Director del Museo Rodera Robles de Segovia
A DIEGO DE GIRÁLDEZ - MAURO PANIZO DEL VAL
Un día de 1975 un jovencisimo pintor saca sus cuadros al aire de Vigo y a la curiosidad de los vigueses. Se llama DIEGO DE GIRÁLDEZ, y - nunca mejor dicho- ha visto la primera luz en La Cañiza. Elogios, comentarios, laudatorios y luego... un largo camino no en el tiempo, si en la peripecia vital y plástica. Sigue trabajando intensamente y las exposiciones se suceden durante estos últimos años: Santiago, Madrid, Barcelona, Ginebra, París y un larguísimo etcétera saben del buen hacer de DIEGO DE GIRÁLDEZ. Ahora ha vuelto a Vigo y en su estudio de la Calle Real, en un ambiente que los cuadros crean casi obsesivamente, sigue pintando en silencio, dedicándose a la obra bien hecha. Junto a la línea ágil, el color rico, expresivo y la composición meditada. ¡ Esos gallos apiñados en una espléndida creación..! ¡ esas flores, hierbas y frutos que tienen como un sentimiento de vida, un pálpito caliente, humanizado! ¡ Esas figuras en las que junto a la expresividad de los rostros, aparece como un soberbio trabajo ese difícil entramado de ropas y telas, sin envaramientos.
MAURO PANIZO DEL VAL
Periodista, Director de Radio Cadena Española en Vigo y Radio Naciona de Españal.
DIEGO DE GIRÁLDEZ POR - XOSÉ FILGUEIRA VALVERDE
Din algúns que este pintor e un mestre que deprendeu o oficio dende pequeno, que sabe como manexar o pincel, o lápiz e a paleta. Eu vexo unha obra como as mellores da nosa tera: clara, limpa, con esa luz - Luz a nai, Luz a aboa- da nosa vida labrega.
XOSÉ FILGUEIRA VALVERDE
Escritor (Galicia)
miércoles, 25 de junio de 2008
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



