jueves, 24 de septiembre de 2009

EL PINTOR DIEGO DE GIRALDEZ.

El pintor Diego de Giráldez, acompañado por Fraga, habla con los Reyes, Don Juan Carlos y
Doña Sofía, contándoles sabe Dios qué historias sobre ese "Realismo NAS" de su obra mientras el monarca abría desmesuradamente los ojos como intentando entender cosa tan abstracta en medio del fragor general. Cattering de lujo salpicado por un excelente "pata negra ", y, en medio, un Rajoy hierático, una Ana Pastor pizpireta un Gayoso pletórico. ¡Uf, si algunos pudieran haberse hecho la foto!

Fernando Franco.

jueves, 17 de septiembre de 2009

NATURALISMO, ABSTRACCIÓN Y SUREALISMO "EL NAS"- DIEGO DE GIRÁLDEZ.

Diego de Giráldez que ha colgado su obra en la Diputación de Pontevedra, es todo un vendaval. Y no por su carácter, de natural sobrio y tranquilo, sino por la velocidad con que monta y desmonta exposiciones, lo que puede comprobarse leyendo su currículum. Le va esa marcha y allá él, pero lo importante no es lo que hace sino cómo lo hace-cómo lo pinta - y se puede asegurar que sobran las palabras para definirlo, porque su pintura y la calidad que encierra, habla por sí misma.
Naturalismo, abstracción y surealismo: en la obra de Diego de Giráldez.
Es cierto que a los que utilizamos otros código de comunicación ajenos a los no pocas veces apocalípticos y siempre muy personales de un artísta nos invade a veces la confusión al escucharlos. Algo así pasa cuando Diego de Giráldez, este pintor , explica ese término NAS con el que define su pintura, que expuso en la Diputación de Pontevedra. Si siempre han tildado a la misma de realista-realismo mágico en alguna ocasión, él quiere dejar claro que no debe entenderse esta palabra en su sentido más estricto. "El realismo es un componente más de mi obra, que está ayudada también por el naturalismo, la abstracción - abstraer de la imagen lo qiue tiene de mensaje- e inclusiones surealistas. Este es el concepto de mi pintura en general".
En un frio marzo,vio la luz por primera vez. En Vigo comienza a exponer en edad temprana a partir de ese momento expone por toda España, con tal persistencia y continuidad, con tal número de exposiciones, que a veces se duda si tiene el don de la ubicuidad. Hoy está aquí y mañana allá y al cabo parece no estar en ninguna parte y sí en todas. Respecto a su pintura, él comenta " Antes hacia pintura rural y religiosa y ahora añado elementos, utilizando simbolismos, por medio de una serie de objetos que aparecen en la obra, inesperados las más de las veces, pretendo lograr un concepto diferente de lo que se ve en el mismo".
Lo habitual es que una obra de Diego de Giráldez, sea resultado de una reflexión lenta, en la que se dan cita la observación minuciosa de los objetos a representar y su combinación. Una vez que tiene lo que él llama "el concepto" en su mente, la acción es rápida y decidida. "Debemos conseguir una dinámica pictórica que provoque la reflexión de la gente, que estimule su pensamiento ante la obra que contempla".

Fernando Franco.

jueves, 3 de septiembre de 2009

DIEGO DE GIRÁLDEZ, UN PINTOR MUY ESPECIAL

Yo lo llamaría "el pintor tranquilo". Lo último que sé de él es que, yendo estos días nevados a Madrid a una exposición que tiene por allí itinerante, subió en su Chrysler de los años 70 todo el sinuoso Alto de los Leones del que todo el mundo huye, despreciando el túnel del Guadarrama, para sentir el placer de la naturaleza nívea. Él va a su ritmo aunque todos tengan prisa y, sin embargo, no deja de exponer . Por alguna razón, las salas institucionales le abren las puertas de par en par, sobre todo las diputaciones. Hablo del vigués de adopción Diego de Giráldez, un tipo singular del que ya dije una vez que tiene por alimento muy habitual y preciado las latas de conservas, y no por ahorro sino porque le placen. Tiene además otra manía: los coches de época. Que yo sepa, tiene dos Mercedes de los años 60, dos Chrysler de los 70, un 1430 y dos 124 ( uno con motor 1430 y otro 1200). Sus coches son como su casa, llena de antigüedades, o su useo en A Cañiza, un antiguo cuartel de 4 plantas de la Guardia Civil. Lo de su casa ( no su estudio, que tiene aparte), no tiene desperdicio. Su habitación tiene una cma con dosel y rodeada de objectos inesperados, desde un tocadiscos Dual Bettor de los años 60 a una báscula de museo. Es un tío raro, pero no tiene un pelo de loco y es siempre cordial, de buen humor. Debe ser porque hace lo que quiere. Y, como no para exponer, ahora le toca Paris.

Fernando Franco.
FARO DE VIGO.

EL PINTOR Y LAS CONSERVAS- DIEGO DE GIRÁLDEZ.

Las conserveras galegas debieran mandarle un regalo-homenaje por Navidad porque es un adicto imperturbable a las latas de conservas: ayer mismo sostenía la tesis de que la inmensa variedad de preparados que se esconde en ellas permite desdeñar el menú de muchos restaurantes. Inaudito este pintor ourensán-vigués llamado Diego de Giráldez, que estuvo en Barcelona y exponiendo en la Academia de Bellas Artes, y luego lo hizo en Tarragona, con charla sobre su obra y una cena en su honor en la que yo imagino esperando ansioso su fin para irse a comer alguna lata al hotel. El caso es que no para de exponer invitado por instituciones y, si el mes pasado estuvo en Cataluña con su "realismo nas", ahora anda por Madrid.

Fernando Franco
FARO DE VIGO

domingo, 30 de agosto de 2009

jueves, 9 de julio de 2009

DIEGO DE GIRÁLDEZ: "EU NON SON O NOVO DALÍ, SON DIEGO DE GIRÁLDEZ.

O pintor de Pontevedra expón por vilas e cidades de Galicia.
Diego de Girález, é un pintor, nacido na provincia de Pontevedra, expón parte da sua obra por vilas e cidades de Galicia. A mostra é un percorrido por unha das súas tres compoñentes pictóricas: a rural. As outras duas son o intelectual e o relixioso. Considerase que a súa obra revoluciona en certo modo o concepto "clásico" do surrealismo, o realismo e a abstracción.
Este artísta leva tras de sí unha serie de datos biográficos certamente sorprendentes. Un deles é que traballara en Cadaqués, durante o ano 1977, onde vivía o xenial pintor Salvador Dalí.
Outros destes correspóndese a unha cifra: as miles de persoas que visitaron a súa recente expsición clausurada en fechas pasadas no castelo de Peñafiel; ou sexa por ejemplo, unha terceira parte dos visitantes do museo arqueolóxico da Coruña en todo un ano. O artísta neste momento ten douas exposicións abertas neste momento en Galicia, ( cousa que moi poucos artístas poden decir), xunto coa que pode ollarse no castelo de Sotomaior.
O estilo que define a Diego de Giráldez é o " Realismo NAS ". " Hai quen dixo que son o novo Salvador Dalí ", pero iso non é certo eu son Diego de Giráldez ", dí o pintor.
A diferencia está clara. "Existe o realismo, o surrealismo e a abstracción. Eu fixen un novo concepto xa que no meu surrealismo o obxeto é totalmente realista, pero nunha situación surrealista ", afirma, "Por exemplo cando se trata de un obxeto flotante". Outros dos elementos de Diego Giráldez é " ó rachar co claro -escuro, concedéndolle as obras unha luz central ". A súa creación é unha mistura de tres universos distintos, o rural, o intelectual e o relixioso. Ésta exposición está " baseada no obxecto cotidián do medio rural, pero non só galego, senon que valen para todo o Mundo ".

A "FARTURA E O OBXECTO SOLITARIO DE GIRÁLDEZ"

"Me gustaba e me gusta Dalí, por ahí anda a súa obra. Dalí era un xenio en todas as facetas e moi rápido no seu desenrolo da idea", afirma Diego de Giráldez. Sen embargo, semella un pouco canso da comparación que lle fan nas entrevistas e di: " non obstante un galego é un galego, non é un catalán, aínda que esta influencia pódase notar no gusto, no tratamento da obra. Entre outras cousas. Giráldez é partidario de que cada artísta debe aportar algo novo, " debe ter o seu propio desenrolo". Ó longo da súa carreira vai coñecendo a unha serie de artístas que respeta e aprecia, con conceptos diferentes. Tal ¨é o que sucede por exemplo con Laxeiro, o que lle une unha gran amistade, aínda que "a súa vía é moi diferente.Me gusta a súa obra, pero somos distintos.
Diego de Giráldez , fixo e fara obras de cariz sinxelo: "as obras se basearán no que xa comentei, un obxecto é un astro no espacio"

Pablo Acción
SANTIAGO.

domingo, 5 de julio de 2009

Bodegón

1980 ( Propiedade particular)

Galo, 1996